Net als ik de laatste letter heb getypt, aan mijn zus, die mij per mail vroeg hoe het ging, en ik daar tot een uur of drie 's middags voor heb gewacht terug te reageren, zodat ik ook een update te vertellen heb hoe het vandaag gaat, vertellend aan mijn zus dat het goed gaat, en ik geen misselijkheid meer heb, komt een paar seconden later een huisgenoot de kamer binnen, waarop ik (door die energie) de eerste zachte misselijkheid van vandaag voel. Het zijn de niet-plezierige energieën, van mensen die niet lekker in hun vel zitten, waar ik op reageer met misselijkheid. Dit komt omdat het verschil met mijn staat, de conditie van lekker in je vel zitten, een te groot contrast is met hun.
Even later komt er een vrouw, een medewerker van de GGZ, hier de kamer binnen met een ongelooflijk harde hoge stem, maar ook met heel veel positieve energie. Direct turnt de energie hier in de kamer om, en de huisgenoot herkent de vrouw, en ze praten heel leuk even met elkaar. Op dat moment merk ik dat mijn zachte misselijkheid afneemt, en even wegtrekt.
Jaren geleden hoorde ik van iemand, dat als die met familie naar het restaurant ging, dat ze altijd naar de toiletten moest, en het eten er uitgespuugd werd, omdat ze misselijk werd van alle 'troep' van wat mensen aan energieën met zich mee brachten (en wat ze met eten binnenkreeg). Al begreep ik dat in zekere mate goed, nu kan ik nog beter begrijpen wat zij bedoelt, doordat ik zelf ook misselijk wordt nu van de minste energieën die afwijken. Ik schijn er gevoelig voor te zijn.
Nadat deze vrouw binnen is geweest, en dat beter resoneerde met mijn eigen energie van positiviteit, merkte ik dat als ik aan deze energie vasthoud, ook in me zelf, door zelf de energie te blijven voortbrengen van positief evenwicht, dat dit me hielp en ik me beter voelde.
De vrouw vroeg ons of we mee wilden naar huis 73, om daar in de gezamenlijke ruimte even koffie te drinken. Ze vroeg mij of ik ook van de activiteiten ben qua voorkeur. Ik antwoordde haar dat ik aan het herstellen ben van een wekenlange misselijkheid door medicatie, dus dat ik rustig aan moet doen en minder doe met activiteiten. Ze antwoordde dat ze niets druks zou doen, en ook gewoon rustig blijft, het is even wat gezelligheid, even het huis uit, dat koffie drinken. Ze zei dat wij welkom zijn als we wilden.
Goed nieuws is wel dat de medebewoner ernaar toe is gegaan. Dat is ook goed voor zijn humeur. Ik zelf ben dit blog gaan schrijven, en blijf hier.
Ik had hier koffie gezet, en neem daar eens van. Ook ben ik vandaag aan het uittesten hoe ik me voel, met nieuwe tijdelijke medicatie erbij tegen misselijkheid, bij dezelfde dingen die ik normaal altijd doe. Dan wil ik ook geen afwijkende dingen doen, zoals nu 's middags zo'n koffiemoment elders. In deze standaard energie, van eigen woonkamer, achter mijn laptop, kan ik goed testen hoe ik mij voel, en hoe bijvoorbeeld het schrijven van zo'n blog gaat. Ik schrijf (door de tijdelijke medicatie) extra snel, omdat ik er veel energie van krijg. Dit is dus best een goed teken.
Dat samen met de les die ik net leerde, van moed vasthouden, de positieve energie vanuit me zelf blijven voortbrengen, helpt mij, merk ik, om niet misselijk te worden en in goede conditie te blijven. Ook nu de huisgenoot, die hooguit vijf minuten weg is geweest, nu alweer hier rondloopt in de kamer. Geen probleem merk ik.
Leuke afsluiting: Komt net een man, een medewerker, binnen, die ik goed ken van de HIC (Intensive Care waar ik heb gezeten). Het was een leuk wederzien, en we vroegen even hoe het gaat, en hij vertelde dat hij hier ook af en toe werkt. Met zijn hand op mijn schouder zei hij "Leuk je weer te zien. En leuk plekje hier" sprekend over de huiskamer waar ik in zit. Deze goede energie die de man meebrengt, versterkt ook mijn eigen positieve energie, en voelt goed aan. Er zit een mooie balans in het verloop van de dingen vandaag, en de energie blijft er zo goed door.
Reactie plaatsen
Reacties