Jammen
Cor Bakker deed hetzelfde als de meneer op de foto (geen Cor Bakker) doet: De wereld over reizen met zijn keyboard, en met lokale muzikanten samenspelen, vaak jammen. Jammen is het centrale begrip binnen dit artikel. We wijken in deze tekst even af van de bekende betekenis (puur de muziek), en gaan in op wat jammen te maken heeft met het dagelijks leven, ook in andere dingen dan muziek.
In het moment
Niemand praat graag tegen een computer. We spreken liever in levenden lijve.
De ingeving van het Hart is allerbelangrijkst, wat een computer mist.
Bij vooringestudeerde dingen, bijv. de inhoud van de vertolking van een cabaretier (behoorlijk vooringestudeerd), blijft pas leuk, als hij zijn tekst weet om te vormen tot het nu, het moment. En vooral even vergeet dat het vooringestudeerd was. Computer uit en Hart aan! Dat geldt ook voor de muzikant, en voor alles in het leven.
Leven is een jamsessie
Kijk naar de eikenboom. Is er één tak even met geen goede toevoer, geknakt of beschadigd, dan zie je direct aan de bladeren die eraan groeien dat ze live direct eronder lijden. Het leven stroomt altijd in het Nu, in het Moment. Eén minuut terug leeft nog behoorlijk, 30 minuten geleden leeft al minder duidelijk, en een dag terug heeft nog minder leven. Daarom: Hoe langer geleden het is dat je een plant water hebt gegeven, hoe minder leven er in de plant overblijft. Je ziet dus dat het verleden een verlagende trap van energie is, waarvan de sporen van wat je deed (bijv. 1 minuut geleden zijn die sporen heel prominent aanwezig en verweven met het Nu), overblijven en nog steeds voort bestaan. Het verleden, met andere woorden, bestaat Nu, en vervaagt in een vloeiende lijn sterker, hoe langer het geleden is.
Leven is altijd in het Nu
Leven leidt je af van het Nu. Een plant die al maanden geen water heeft gehad, blijft weinig leven van over. En dat Nu, dat is wat wij ook continu, elk moment van de dag, invullen, live, op het moment zelf, zodat je het leven eigenlijk een spontane Jamsessie zou kunnen noemen.
Cor Bakker
En dat is een mooi bruggetje naar Cor Bakker. Met zijn keyboard op schoot, sloot hij aan bij menig muzikant of band, en speelde over de hele wereld, maakt niet uit wat of waar, mee, zoals het vanuit zijn live ingeving vanuit het Hart in hem opkwam. Cor is geweldig goed in improviseren. We hebben het natuurlijk over zijn Televisie-programma "Cor op Reis".
Zelf doe ik dit ook graag op de piano. Sterker nog, ik moet vanuit mijn Hart mijn ter plekke ingeving volgen als ik achter de piano zit. Ga ik erover nadenken, zelfs over wat ik 1 minuut geleden gespeeld heb, dan weet ik het niet meer, en dat werkt bij mij ook niet. Ik moet gewoon gaan zitten, en het komt allemaal vanzelf ter plekke uit mij. Zonder gedachten (ik denk er letterlijk niet bij na) en gewoon zo vanuit het Hart.
Als je als muzikant teveel moet denken over wat je doet, dan voelt dat niet goed, en komt dat de muziek ook niet ten goede. Daarom oefenen veel muzikanten dezelfde muziek veelvuldig, omdat ze hun (denk-/oefen-)hoofd uit kunnen zetten, en het als vanzelf gaat, en ze "in de muziek" kunnen gaan "liggen" of "hangen" als het ware, om het gevoel vanuit het Hart ter plekke te kunnen navolgen. Zo deed Cor ook. Enige verschil is dat Cor niet hoeft te oefenen. Dat getuigt van een geniaal brein. Hij deed het soms wel, vanuit communicatie-oogpunt (bij samenspelen met onbekenden kan enige voorbereiding zinvol zijn), maar muziek-technisch had hij het, als je hem goed zijn gang liet gaan, eigenlijk niet nodig.
Een hoffelijk mens
Wat ik van Cor leerde, is dat hij een bijzonder hoffelijk en hartelijk mens is, met wie hij ook omgaat, en in welk Televisie-programma hij ook voorkomt. Dat hoffelijke en dat hartelijke is helemaal in lijn met zijn ware kunst om ter plekke met prachtige ingevingen te komen. Muziek, hoe gek (of niet gek?) het ook klinkt, staat direct in verbinding met de Persoon, diens Karakter en Aard.
Muziek is Collectieve Trots
Meest beroemde jazzpianist ooit, Oscar Peterson, zei "Als je muziek luistert, luister je daadwerkelijk naar de Identiteit van de Persoon, en hoor je diens Karakter". Zo leerde hij de Persoonlijkheden met hun Identiteit, zijn voorbeelden in de Jazz, en met die Waarden van de Muziek bouwde hij verder (hij was dus met meer bezig dan vlakke muzieknoten). Het ging hem om Personality en de Oprechte Collectieve Trots, die we Muziek noemen.
Reactie plaatsen
Reacties