Wondertruc met smaak

Saxofoonkenners weten dat dezelfde saxofoon anders klinkt bij iedere bespeler die het instrument bespeelt. Kookliefhebbers ervaren dat elk gerecht bij elk persoon die het maakt, weer uniek en anders smaakt. Bij onderzoeken naar ieders 'blauwdruk' electromagnetisch, merkte men dat de ijskristallen, ontstaan bij het met een pipetje druppelen van water, bij ieder persoon een ander uniek ijskristalletje creëerde, en dat unieke ijskristalletje is steeds dezelfde structuur bij dezelfde persoon.

We zijn electromagnetisch (waar de hele scheikunde op gebouwd is) dus elk weer anders en uniek. Door te kijken naar de stoffen in je, zie je geen verschil tussen jou en andere personen, maar door te kijken naar de 'substantie' tussen die stofmoleculen (er is niets tussen, niets zichtbaars dat ze bij elkaar houdt), kom je op de ware bouwstructuur van alle stoffen, en dat is de onzichtbare energie dat alles bij elkaar houdt (zonder dat wij het zien).

En laat dat nou het fundament zijn waar alles op gebouwd is - de energie - dan is het ook begrijpelijk dat onze acties bij elk persoon (unieke energie) weer anders is.

Het is duidelijk te merken, nu ons koffiezetapparaat stuk is. Nu hij het water niet meer doorpompt, moeten wij zelf met de hand het water op het filter gieten. Je staat er dan even bij te gieten, en het duurt iets langer, je moet even wat meer doen. Maar ... heerlijke koffie!

Deze smaak leeft. We stonden er van te kijken hoe goed het smaakte. De huisgenoot zei iets van "Zó, die is tenminste goed heet", op een toon van "Zie zó, goed voor elkaar", en later zeiden we tegen elkaar hoe goed de smaak is.

Per persoon inderdaad een andere smaak van (dezelfde) koffie, afhankelijk van wie het gemaakt heeft, terwijl we er even veel in gooien, en dezelfde koffie gebruiken, maar altijd een volle fijne smaak.

Is het je wel eens opgevallen dat koffie in een glas heel anders smaakt dan dat je dezelfde koffie uit een kop drinkt? En dat een strakke kop anders smaakt dan een glooiend gevormde kop? En porselein weer anders dan metaal (van een thermosfles bijv.)?

Dit is allemaal de werking van energie. Als je de stoffen onderzoekt, is de koffie in alle houdende materialen / koppen dezelfde, maar als je je tong gebruikt, merk je dat de energie bij elk materiaal anders is.

Wel eens gemerkt dat wijn in letterlijk elk type glas anders smaakt? Als je dus de wijn niet goed vindt smaken, of nooit een lekkere vindt (zoals in een restaurant) dan zou het aan je glazen kunnen liggen. Het glas doet veel, het verandert het aroma van de energie.

Het is de moeite waard 'oog' te krijgen van hoe energie in de wereld werkt. Het verklaart een hoop wat bij wijze van wetenschap niet te verklaren is. Bijv. dat koffie in elke huiskamer weer anders smaakt. Dat dezelfde pasta in elk huis anders smaakt. Vroeger als kind, als je rond etenstijd bij andere kinderen in huis stapte, was het elke keer, maakt niet uit wat ze aten, dezelfde 'afdruk' in de geur uit de pannen, waaraan je dat specifieke huis kon herkennen. In andere huizen rook het nooit zo. Tegenwoordig ben ik rond etenstijd altijd thuis, maar ik heb de sterke herinneringen (ik 'ruik' het nog) aan de kindertijd.

Is het ook niet mooi (en wonderlijk) dat de wereld ook niet saai en vlak is? Maar dynamisch en veranderlijk in elk opzicht?

Er is blijkbaar een oneindige variatie aan 'geur' en 'kleur' mogelijk. Denk aan je favoriete restaurant. Hoe het daar voelt, hoe het daar ruikt, is waarschijnlijk nergens anders zo. Elk plekje heeft zijn unieke energie. Die energie is fundamenteler dan alle individuele dingen en voorwerpen die er aanwezig zijn. In het restaurant vind ik het eten altijd lekkerder smaken dan thuis, omdat er een uitgesproken liefde wordt gestopt in elk eten.