De kracht van aanstekelijkheid

Al drink ik al duidelijk minder koffie, en sla ik zelfs wel eens het koffiemoment over - heb wat anders te doen - toch is een bak koffie één van de meest aangename dingen voor mij op een dag. Iets waar ik me thuis bij voel.

Ik was net het artikel aan het lezen van deze site met de naam 'Thuis zijn is iets dat je bent', en daarin is één van mijn ingevingen een kop koffie drinken.

Vervolgens loop ik - na dit artikel gelezen te hebben - even naar de keuken om een kop koffie te halen. Onderweg terug naar mijn laptop, kom ik een begeleider tegen die hier in het begeleide wonen werkt. Ze zegt tegen me "Lekker een kop koffie ingeschonken?". Ik bevestig. Zij reageert met een duim omhoog en zegt "Toppie. Goed bezig.". Vervolgens vertelt ze me hoe veel ze van koffie houdt, de zelfgemaakte koffie, filterkoffie. Ze wijst het apparaat aan, waar ik zojuist koffie in heb gezet. Ik vraag haar of ze wil. Ze wil alleen als ik toch koffie ga zetten voor me zelf, anders hoef ik niet apart voor haar te maken. Ik bevestig dat ik koffie zal zetten voor haar en voor mij. Daarbij zegt ze "Ik ben al blij als ik je zie met een kop koffie in de hand en een glimlach op je gezicht. Dat is voor mij genoeg. Alleen even bij jullie zijn, is voor mij genoeg om blij van te worden." Dit is een begeleider die uit haar hart spreekt, en in ons gesprek speelt alles, ook de koffie, een hartelijke rol.

Ik las zojuist vóórdat dit gesprek plaatsvond dus het artikel over thuis zijn, thuis voelen, de rol van een kop koffie, en vervolgens gaat ons gesprek daar als vanzelf - heel natuurlijk - over. Zulke perfect aan elkaar sluitende dingen merk ik dagelijks. Let er maar eens op. Wij mensen zijn in alle opzichten erg aanstekelijk voor elkaar, in de goede zin en in de negatieve zin ook. We nemen opmerkingen en mindsets gemakkelijk van elkaar over. Het is ideaal om in harmonie met elkaar te komen.