Door wat aansterkende ontwikkelingen, zoals ik onder andere schrijf in het artikel 'Het plezier van de fiets', in combinatie met medicatie, heb ik wat energieën die aan mij trekken, vooral mijn hoofd. Omdat ik merkte dat chocopasta en druiven beide goed werkten op mijn hoofd, en wat herstel teweegbrachten, heb ik pannenkoeken gemaakt met allerlei zinvolle ingrediënten, om het geneeskrachtig te maken. Zo heb ik er banaan, ei, bloem, chocopasta, druiven in, en als mix in het beslag smaken de pannenkoeken hierdoor heel goed. Ze geven inderdaad de energie die ik wenste dat het zou geven. Ik heb zometeen baktherapie, en wens daarom ook in goede energie te zijn, zodat ik goed functioneer. Zodra de therapie over is, schrijf ik hier even hoe het gegaan is.
De therapie is over, en ik meld hierbij hoe het gegaan is. Het bevestigt de reden dat ik zulke 'power pannenkoeken' moest maken: Ik voelde me zwak en niet goed vandaag, en daarom maakte ik zulke super pannenkoeken. Normaal gesproken heb ik dat helemaal niet nodig, en ga je 'gewoon eten' voor de therapie. Dat dit nodig was, deze extra krachtige pannenkoeken, bleek daarna ook. Ik hield de therapie niet vol. Dat ik het nog een poosje vol heb kunnen houden, komt omdat ze een overschot aan koekjes hadden, te veel om nieuwe te bakken, waardoor ik buiten aan het werk ben gegaan samen met een begeleider. We gingen samen het terras bladvrij maken en op orde maken. Dit kon ik goed volhouden, omdat dit in de frisse lucht was, met natuur bezig, en je kunt dan goed ademen (tegen misselijkheid). Toen we naar binnen gingen, en daar de activiteit begon, werd ik te misselijk. Ik meldde dit en ben gaan wandelen buiten. Ze hebben me waarschijnlijk niet erg gemist, omdat er immers geen koekjes waren om te bakken, en ook kreeg de begeleider hulp van een andere patient (die ook buiten meehielp) als inval voor een zieke.
Medicatie versterkt last bezorgende energieën, zoals de energieën die aan mijn hoofd trekken, waar ik hierboven eerder over schreef. Goed eten helpt, en ik voel mij dan ook altijd rond half zes 's avonds, als we eten, het best van de dag. Dan krijg je alle voedingsstoffen weer ruim binnen, van koolhydraten totaan eiwitten en vitaminen. De medicatie werd me dit keer te veel. Ik denk dat de dosis te hoog ligt voor mij. Dit heb ik eerder meegemaakt, en toen hebben ze de dosis omlaag gebracht. Morgen bespreek ik dit met een behandelaar.
De medicatie daar wordt je wat versuft en misselijk door. Meestal vloeit dit effect na de eerste dagen na de prik (een 'depot') weg, en gaat het beter. Dit keer blijft het effect, ook nu we al meer dan een week verder zijn. Nog steeds versuft het mij en maakt het me misselijk. Als je rustig bent, heb je er niet veel last van, maar zodra je actief wordt krijg je last. Muziektherapie, dat ik een week geleden, kort na de prik, had, werd ook afgekapt toen het te veel voor me werd. Ook heb ik geen muziek kunnen maken toen, en alleen maar muziek geluisterd (anders werd het te veel).
De pannenkoeken waren een goed initiatief om de energie maximaal te houden. De druiven en de chocopasta als bescheiden ingrediënten (beetje zat erin), waren om mijn hoofd beter te laten voelen. Dit werkte allemaal prima, maar versterkte ook de energieën. Zowel goede als 'slechte' energieën werden erdoor versterkt. Ik voelde me, vóór de therapie, door de pannenkoeken, beter en energieker. Tijdens de therapie werden de energieën die mij anders ook te veel werden, ook versterkt.
Ik heb het probleem van de medicatie aangekaart bij de begeleiders, en bij mijn beide zussen. Mijn zussen denken ook mee met mijn traject en behandeling. Mijn minst oude zus en mijn ouders vonden sowieso al dat de medicatie beter afgebouwd kan worden. Ik denk dat ze na dit bericht daar ook een duidelijke bevestiging van krijgen (dat dat een goed plan is).
Ik hoop morgen te mogen vernemen dat de medicatie afgebouwd wordt. Dit zou mijn welzijn en functioneren duidelijk goed doen.
Reactie plaatsen
Reacties