Mijn fout die ik maakte, is te vroeg weglopen. Mogelijk hebben ze het nauwelijks gemerkt, want ze waren druk bezig met het nieuwe kassasysteem. Terwijl zij geconcentreerd bezig waren, te kijken hoe het nieuwe systeem werkt, deed ik mijn kookshirt uit en liep weg naar huis. Even daarvoor had de mevrouw tegen me gezegd "Zo. En hoe vond je het?" m.a.w. "het is nu klaar". De appeltaart had ik helemaal afgemaakt, en had de mevrouw in de oven gezet. Het zou nog minstens een uur duren, voordat de oven klaar is. Meestal wacht je op het sein dat ze zeggen "Je mag er wel bij weg hoor. Wij houden de oven wel in de gaten." Dit keer liep ik zelf willekeurig weg.
Dit was niet helemaal willekeurig. Ik had een energie te verwerken van afgelopen weken. Doordat de medicatie niet op de goede plek (voor mij) gegeven werd, in de arm, terwijl het voor mij beter is in de bil, had ik last van de medicatie. Ik kon therapieën zelfs niet uitvoeren, en werd er misselijk van. Dit keer was ik blij dat ik het gehaald had, het eind, en mijn lichaam gaf ook duidelijk te kennen dat ik wel aan het eind gekomen was.
Omdat ik alles schoon gemaakt had, en opgeruimd, en de appeltaart klaar in de oven stond, heeft niemand mij gemist. Toch noem ik het 'mijn fout', maar eigenlijk heeft niemand een fout gemaakt.
Zo ontstaan vele fouten in de wereld. De ene benadering vanuit dat perspectief wordt meegewogen, maar de andere benaderingen doen niet mee. Dan kun je het een fout noemen. Terwijl, met de andere benaderingen meegerekend, is het geen fout.
Ik ben zo'n twee-en-een-half uur bezig geweest met appeltaart maken. Dat is toch een hele klus geweest.
Het gaat niet om tijd, maar om inzet. Mijn inzet was er, ik vond het erg leuk, ik stelde veel vragen, vanuit interesse, om het goed te leren.
Ook heb ik vandaag leren snijden als een kok. Groente snijden, in dit geval appels, op zo'n manier dat alles soepel gaat en je niet in je vingers snijdt. Ik keek het af van een andere jongen die dit professioneel kon.
Fouten kunnen alleen bestaan wanneer er een regel bestaat van 'zo is het goed'. Maar niet altijd in het leven kun je een regel stellen. Meestal is de regel de reden van de fout. Regels in je denken is soms gevaarlijk. De perspectieven gaan wat verloren. Perspectief heeft een mens nodig. Dankzij perspectief kunnen wij zien. Alles is een perspectief. De wereld is een drie-dimensionaal perspectief. Alles wordt in de verte kleiner, alleen vanuit het perspectief, niet vanuit de realiteit, en alles verdwijnt op de horizon, alleen in het perspectief, niet in de werkelijkheid.
Alles wordt breder dichtbij, alleen vanuit het perspectief, niet vanuit de realiteit.
Als je het leven goed bestudeert, is het geen realiteit.
De wereld is een perspectief. De dingen komen op je af, als je dichterbij komt, maar in realiteit doen ze dat niet. Dichterbij, wat is het? Groter worden. Het wordt niet groter!
Dit insect is heel dichtbij. Hoe groot is hij wel niet?
Als een insect vlak voor de lens gaat zitten, kan hij heel groot lijken.
Alles in het leven is een perspectief. Hoog-laag, groot-klein, dik-dun. Wat voor de één groot is, is voor de ander klein. Zo ook met hoog-laag.
Hoog-laag
Hoog-laag, is altijd vanuit een perspectief. Je kunt niet eerder iets hoog noemen, dan als het gemeten kan worden vanuit een laag punt. Hoog en laag gaan samen op.
Dik-dun
Dik-dun, is altijd vanuit een perspectief. Je kunt niet eerder iets dik noemen, dan als het gemeten kan worden vanuit een dunne situatie. Dik en dun gaan samen op.
Je kunt niet eerder iets goed noemen, dan als het gemeten kan worden vanuit een slechte situatie. Goed en slecht gaan samen op.
Als iets geen goede kant kent, dan kent het ook geen slechte kant. Je kunt goed niet los zien van slecht. Dan is het geen goed. Goed betekent 'niet slecht'.
Je noemt deze discussie ook wel 'de boom van kennis van goed en kwaad'. De andere boom 'de boom des levens', kent geen goed of kwaad. Leven is niet te oordelen. Oordelen gebeurt in de tweesplitsing van de boom van kennis van goed en kwaad. Geen oordeel vindt plaats in de boom des levens. Deze laatste vindt je in het hart. Meesters, zoals Jezus (Jehoshua) brachten en brengen je altijd naar je hart, en zeggen 'oordeel niet'.
Het hart is een soort 'contactformulier'. Je vult het in met je naam, en met een bericht. Dit deed David al in de psalmen. Dit berichtgeven is tweerichtingsverkeer. Echter gaat het hart niet in woorden, maar in daden. Ingevingen en intuïtie, direct inspelend op situaties van het leven.
"en mijn bede terugkeerde in mijn boezem" - De Psalmen hoofdstuk 35, vers 13
De Geest woont in het Hart. De reden dat mensen dit 'contactformulier' niet invullen, is omdat ze zich bezighouden met het 'contactformulier' van deze uiterlijke wereld. Deze uiterlijke wereld zendt berichten van oordeel, van perspectief. Het hoofd is het centrale orgaan die hiervoor gebruikt wordt. Niet het hart. Alles wordt in deze wereld goed uitgedacht met het hoofd, maar het hart blijft vaak achterwege. Daarom zie je om je heen (helaas) gebeuren wat je ziet.
De wereld is niet echt. Waarom oordeel je hem dan?
Dit symbool (met die punt) betekent 'geven'. Geven omhoog, waarna het weer naar beneden (naar de punt) stroomt, en het weer uit de punt omhoog stroomt.
Dit leerde ik pas nadat ik de schoenen gekocht had. Het is dus geen religie of iets dergelijks.
De energie moet altijd, als een circuit, door stromen, rond, heen en terug. Zo werkt het in de electriciteitswereld ook. Wij zijn electrische wezens. Alles, het brein, de longen, de organen, alles is electrisch.
Geven gaat om meer dan een electrisch stootje. Er zit liefde, kennis, wijsheid en overvloed in.
Bij de meeste mensen is dit circuit verbroken. Er vindt wel toevoer plaats, maar het wordt verkwist, en de energie stroomt niet terug.
Dankbaarheid kan een goed middel zijn om dit te herstellen. Dankbaarheid betekent dat je de energie die je ontvangt, weer terug doet stromen.
Verder wordt deze gevende geest ook wel (wat onwennig vertaald) 'Gods geest' genoemd. Onwennig, omdat God klinkt als een één of ander groot wezen in de hemel.
Dat bedoel ik niet. Kijk zelf maar eens, dit schrijft een veel gelezen schrijver, Paulus, in het boek Korinthiërs:
Wie kan weten wat er diep in de gedachten van een mens leeft? Dat kan toch alleen zijn eigen geest? Zo weet ook alleen Gods eigen Geest, wat er in God is.
1 Korintiërs hoofdstuk 2, vers 11.
Die laatste vind je in het hart.
Daar vinden de 'inzendingen' plaats.
In het boek Spreuken lees je:
De Bron
Want in je hart is de bron van het leven.
Boek Spreuken hoofdstuk 4, vers 23
Je Zijn
Kijk in je hart als je wil weten hoe je werkelijk bent.
Boek Spreuken, hoofdstuk 27, vers 19
Deze gevende heen-en-terug-zendingen, worden ook wel stromingen genoemd:
Als je in Mij gelooft, zullen stromen van water dat leven geeft uit je binnenste stromen!
Boek Johannes hoofdstuk 7, vers 38
Het is voor mij niet zo'n zware materie, als het vaak in religies gemaakt wordt. Eigenlijk hoor je het overal: Ga weer terug naar je hart. Alleen maakt men vaak een hart in gedachten, en zo blijf je nog steeds in je hoofd, en buiten het hart. Veel mensen gebruiken hun hart niet werkelijk. Als de hele wereld dit vanaf vandaag zou doen, dan is er in één week wereldvrede.
Voor mij is het ook een lastige weg geweest. Maar ik heb me goed verdiept en er veel mijn best voor gedaan, om uiteindelijk zo ver te zijn dat ik in mijn hart kan leven.
De inrichting van de maatschappij maakt het moeilijk.
Te veel drukte, te veel op je bord geschoven, te veel stress, te veel verplichtingen, te veel regels, te veel bureaucratie, te veel om rekening mee te houden - het is één en al hoofd deze maatschappij.
Ronkende automotoren, brommers, toeters, telefoons, radio's, tv's - we leven in een lawaaierige maatschappij.
Wie heeft nog tijd voor stilte en rust en even niets doen?
Mensen razen maar door. Burn-out ligt op de loer.
En is het goed om 'even' tijd vrij te maken voor het hart? Is het niet zot? Het zou 24 uur per dag actief en bovenaan moeten staan. Daar komt geen mens aan toe.
Mediteren kan helpen, maar is ook het hoofd aan het werk zetten (concentreren = hoofd).
Het hart kan zich mengen met alle situaties. Het kan weer voorop, op de voorste stoel, in je leven sturen en alles in de juiste banen leiden.
Als mensen dat weer gaan inzien, gaat het veel makkelijker deze wereld, om er weer orde, vrede en harmonie in te krijgen.
Als je één persoon kunt verankeren in orde, vrede en harmonie, dan ook een hele maatschappij, en een hele wereld. Als iedereen het individueel doet, zijn we allen te saam een sterk geheel.
De ingeving in het hart komt soms in woorden, en soms in beelden.
Perspectief is een onwerkelijke situatie. Iets dat dichterbij komt, wordt niet in werkelijkheid groter, alleen in perspectief.
Hart is realiteit
Alles dat in het hart opkomt, is echt. De realiteit vindt je daar. In je hoofd, één centrum van perspectief (zintuigen), vind je dit niet.
Wel kan het hoofd de ingeving van het hart vertalen naar woorden en beelden - een perspectief.
Maar omdat het zelf geen perspectief is, maar echt, sluit de boodschap altijd goed aan.
Daarom noemen ze je lichaam ook wel een tempel van de Heilige Geest. Je gaat in je tempel, door de kamer van het hart te betreden.
De kamer van het hart
Fysiek werkt dit ook zo, in tempels, maar geestelijk ook: Je hart is de gewijde kamer van het lichaam.
De meesten treden niet binnen. De vooraanstaande religies en gevestigde orde maken het moeilijk tot onmogelijk om deze kamer te betreden.
"the kingdom of god is within you" - uit de Engelse vertaling van Bijbelboek Lucas: Luke hoofdstuk 17, vers 21
Jezus maakte zich hier druk om:
Maar wee u, schriftgeleerden en Farizeeën, gij huichelaars, want gij sluit het Koninkrijk der hemelen toe voor de mensen. Immers, gij gaat er niet binnen en die trachten binnen te gaan, laat gij niet toe daarin te komen.
Matteüs, hoofdstuk 23, vers 13
Ik heb hier het laatste nog niet over gezegd. Dit boeit me. Het is geen zwaar onderwerp. Het is wat je veel om je heen hoort, het hart weer mee laten doen. Weer de rust en vrede in van het hart. De huidige, vaak ineffectieve methoden, helpen mensen om in de nabije toekomst werkelijk in het hart te komen. Daarom ben ik positief, zelfs over de therapieën omtrent hart, die ik anders niet zou adviseren.
"Somewhere between your heart and mine, there is a window that I can see through".
Reactie plaatsen
Reacties