Maar één keer starten met Verhuizen

Gepubliceerd op 14 februari 2025 om 17:28

Met de Verhuizing in het Verschiet, deed iemand de Goede Adviserende Mededeling: Maak een Goede Start. De meningen liepen uiteen over wanneer er een goede start kon worden gemaakt. De derde dinsdag van september kun je verhuizen. Dat deed ik. De Dagen waren spreekwoordelijk vernieuwend. De Goede Start is vooral De Goede Voorzieningen hebben. De Kookplaat moest nog even op zich wachten. Daarom deden we er een paar weken bij. Maar je kunt ook deels starten. De delen die wel over zijn, gebruiken, en wat niet over is, niet gebruiken, en daarvoor nog het oude adres gebruiken.

De oude situatie is verdwenen, en het is tijd om de nieuwe situatie te omarmen. De nieuwe situatie is een huisje voor mij zelf. De hele inboedel is van mij, alle spullen erin, en ik huur het zelf. De tijd is rijp voor een nieuwe fase. De nieuwe fase is geen speelgoed. Het is echt werk. De nieuwe lessen neem ik mee naar de toekomst, waarin ik voor mezelf zal zorgen. De tijd is nu nog zo, dat er voor mij gezorgd wordt. De Drie organisaties helpen mij met diverse zaken, zoals gas, water, electra, internet, tv, administratie, richting in hobby en werk, in netwerk opbouwen, zoals een vriendennetwerk, enzovoort. Dit moet mij voorbereiden op binnenkort er helemaal zelf voor staan.

De Binnenste Delen van de Soms Stevige Weg, zijn warm, gezellig, thuis. De buitenste delen zijn soms koud, de rillingen lopen me soms over de rug. Dat is niet geestelijk bedoeld, maar fysiek. Ik kan logischerwijs niet alles tegelijk, dus soms wandel ik, de kou trotserend, en loop ik verder dan ik van plan was. De kou is soms stevig, maar onbedoeld. Een energie is soms anders dan gewenst. De kleren kunnen maar één ding tegelijk doen. Daar ben ik me van bewust. De kleren zijn soms warm, maar soms ook te koud. De reden is dat ik niet veel kleren heb. Ik heb gekozen voor de synthetische weg, om mijn conditie op peil te krijgen. De kleren vereisen van mij een sterk Hart. De enige broek die ik heb, is wat karig. Maar daar ga ik verandering in brengen. De financieën laten het nu nog niet toe, maar spoedig koop ik wat meer.

De energie is soms hard. De nietige dingen, voor een ander, kunnen voor mij soms heel wat zijn. De dergelijke dingen, zijn de grens van wat ik kan. De opties zijn er niet in overvloed. De geleide leefstijl is een keuze. De keuze om wat anders aan te doen, wat niet warmer is, kan me niet helpen. De grens is, kou lijden. De andere grens, is zeuren. Dat doe ik niet. De dingen zijn soms anders, ik kan het hebben.

De kringen staan in mijn kleding, maar de was doet het werk wel weer. De lieve mensen doen de was vaker dan ik. De reden is, dat ik niet veel kleren heb. De reden is ook, dat ik de energie gelijk wil houden. Als ik nieuwe kleding aan doe, verandert mijn energie. En dat werkt niet altijd. Soms wil ik leren van de situatie, en als ik dan mijn kleren verfris, voel ik de energie niet. De lessen zijn bijvoorbeeld, hoe het is om gekregen kleding te dragen, de regens te trotseren, gevoelens te overwinnen, nieuwe situaties in te kunnen schatten, in de kleding te werken, de kleding te reigen in troep, namelijk de wasmachine. De wasmachine is voor mij een goede oplossing, ik heb er zelf ook één gekocht, maar ik weet ook dat het tegen de natuur in is. De draaiende energieën zijn troep. De normale energieën zijn in de westerse maatschappij ver te zoeken. De kleding deed ik voorheen met de hand. Het is nu een ander tijdperk. De energieën veranderen ook. De draaiende energieën zijn ook troep, omdat de doelen van de mensen zwak zijn. Zodra dit krachtiger wordt, Stroomt de Energie ook weer beter.

Het gebeurt in de Verenigde Staten, in de stad Los Angeles. Dat zegt de TV, waarnaar ik maar amper luister. De weerberichten zijn nog interessanter dan het nieuws. Iemand laatste op TV, die zijn mond voorbij praatte, omdat de nieuwszenders zijn klanten waren, zei "een mooie wandeling door het bos, de jonge paarden die daar lopen, waarom hoor je daar niets over in het nieuws? Het is allemaal negativiteit." De kijk op het leven wordt verwrongen, als je gelooft dat het nieuws de werkelijkheid is. De werkelijkheid biedt veel meer dan het nieuws. De kleine greep die het nieuws eruit neemt, is slechts een kleine spikkel. De meeste mensen geloven ook nog dat dat de realiteit is. De realiteit had net zo goed het tegenovergestelde kunnen brengen. Dan geloofde iedereen dat alles in kannen en kruiken is. Wie maakt zo'n nieuws? De nieuwszender krijgen veel faam. Ik kijk er al jaren niet naar. Ik weet niet eens meer wie de president van Nederland is. Ik hoorde dat Mark Rutte een baan in Brussel heeft. Ik ga het even opzoeken in Google. Het is secretaris-generaal van de NAVO. Dat bedoelde ik. Nu de minister president van Nederland. Dick Schoof. Dat duurde lang, omdat ik eerst zoekmachine Bing gebruikte. Daarna in Google vond ik het in 1 seconde. Zo zie je, met de goede middelen, kom je een heel eind. Geen journaal voor nodig. Nu onthoud ik dit ook voor de volgende keer. Dan is er weer een andere minister president, en kan ik weer even Googlen. De levensweg is niet afhankelijk van journaals. De Vele Informatie van de Wereld kan geordend worden, op talloze manieren. Ik gebruik veel Internet. Youtube is ook een zoekmachine. Na Google de grootste. De diverse bronnen van informatie geven vaak een beter beeld van de werkelijkheid, dan de journaals. Zelfs de manier hoe het gebracht wordt, vind ik vaak suggestief. De "echt" als tussenwoord, wordt nog wel eens gebruikt, om aan te geven, dat het vorige genoemde "minderwaardig" is. "Er wordt verwacht dat meneer die-en-die dan "echt" dit en dat gaat doen." Met andere woorden... dat deed hij voorheen maar stompzinnig.

Ook vind ik de gedragen toon, tegen-natuurlijk. De jonge kinderen praten niet zo. Ook de oude opa's en oma's praten gewoon normaal. Daar tussenin, weten mensen soms niet hoe ze zich moeten gedragen. Dat is soms ook moeilijk in deze wereld. De nieuws-zenders hebben er mijn inziens geen goede invloed op. De realiteit is ver te zoeken.

In mijn privé-leven is er geen zorg wat de journaals betreft. Ik houd van de realiteit omtrent de verhuizing, en heb er verder weinig zorgen bij. De meeste zorgen zijn hoe lang de pannenkoek in de pan ligt. Dat is nog te overzien. De hobbies heb ik te over. De genietende activiteiten zijn mooi om te doen. De kleding is niet mijn zorg. Ik weet dat er spoedig anders komt. Ik houd van de natuur. Daar hoort de kou ook bij. De meeste jaren in natuurlijke kleding, heb ik ook de kou goed te trotseren gekregen. Dat maakt mij sterk. De dergelijke zaken zijn niet mijn zorg. Meer hoe de wereld in goede zin verandert. Ik zie dat overal om mij heen. De dingen veranderen. Mensen worden steeds bewuster. De gedragingen verzachten. De Harten komen weer naar boven. Dat leert je het journaal niet. Maar de realiteit wel. De Energieën zijn de moeite waard, om te omarmen, om in mee te doen, en om in mee te sturen. Dat doen nu heel veel mensen. En we hopen er zo met zijn allen een mooie planeet van te maken. De energieën zeggen dat. De planeet zegt dat. De kinderen zeggen dat. Alles zegt dat. Dat. De Energie, Dat, is de Energie. Die Begint of Eindigt Niet. Maar gaat als maar door. En op die energie vaart deze tekst ook. "Het eten kan er wel uit". De oven slaat af met gepiep. De borden worden uit de kast gehaald. Wij gaan eten. En ik ben aan het einde van mijn tekst gekomen. "Energie".

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.