Het is een genot geweest, weer op de fiets te zitten vandaag - iets dat ik al vele dagen niet meer deed, vanwege wat ziekte (sterke verkoudheid). Het weer was aantrekkelijk, zacht lauwe buitenlucht, een zwoele wind. Heerlijk weer om te fietsen en te wandelen.
Op de fiets rijden, een oud model als een motor, met leer, gegoten in een moderne stijl, electrisch aangestuurd, is altijd een plezier, en zeker als je er een tijdje niet op gereden hebt. Vanochtend een fijne wandeling gemaakt, heel kort, alleen even over een mooi paadje langs een beekje, waar ik uit het raam een jonge vrouw met een hond zag wandelen. Ik kreeg er de ingeving van 'dat wil ik ook'. Alleen even het mooie weer proeven. Dat de wandeling kort duurde, kwam me goed uit, want later op de dag zou ik mijn energie gebruiken voor de genoemde fietstocht, en nog een wandeling later nog, ook toen 's avonds was het nog heerlijk weer.
Je merkt dat het fijn is als je krachten weer terugkomen. De ziekte trekt langzamerhand weg, en alles begint al weer normaler aan te voelen. Mijn lichaam is langzamerhand weer paraat om allerlei dingen te doen. Dit was even verstoord door de ziekte, die je zwak maakt.
Als je je meer thuis voelt, en je meer jezelf bent, wordt je ook opener. Je keert dan terug naar je natuurlijke staat. Dat is wat aan het eind van zo'n ziekte eigenlijk ook gebeurt. Al voelde je je even niet thuis in de gevoelens van het zwakke lichaam, het keert weer terug, trekt weer bij, en je energie keert weer terug, om weer opener en stabieler te worden.
Voordat het hersteld is naar zijn natuurlijke staat, drukt de ziekte nog even als lood erop, om je te motiveren extra goed je best te doen. Dat is althans de uitwerking van de ziekte. Tot een bepaalde periode is het herstellende, dat is tijdens de ziekte, en tijdens dit proces, herstelt het dag na dag verder, totdat de ziekte aan het eind afneemt en weer wegtrekt.
Bij mij is het gelinkt aan geestelijke zwakheid, zoals hierboven genoemd. Door dat aan te sterken, waarbij fysieke ziekte parallel loopt en hulpmiddel is - zo blijkt het te zijn - zo sterkt het geestelijke ook weer aan.
Het is een bijzonder mechanisme, maar als je de parallellen eenmaal tussen geestelijke en fysieke conditie volgt, zit er veel logica in. Ik zit van een periode van afzondering van huis, nu in de overgang naar 'thuis voelen waar ik ben', omdat het oude huis, waarvan ik afgezonderd ben, niet langer meer als 'thuis' dient. Vandaar deze verschijnselen. Het is eigenlijk een sterker wordings proces. Verwerken wat er geestelijk - en fysiek, die twee gaan beide samen - gaande is.
Reactie plaatsen
Reacties