Beweging, onze flow

Verveling en zwakte legt de energie stil, zodat mensen langzaam (of moeizaam) gaan bewegen. Daardoor gaan onze chakra's, onze energiecentra, op lage toeren draaien. Daardoor zie je duidelijk aan lichaamstaal hoe iemand zich voelt.

Van nature ben ik een rustig mens. Rust en zachtheid, geen hardhandigheid, past bij mij. Wel soepel, als ik goed in mijn vel zit. Je gaat dan (in je bewegingen) makkelijk van A naar B. Bij mensen die zich vervelen, gaat het wat lastiger om (in bewegingen) van A naar B te gaan.

De pannenkoeken die ik bak, ook op dit moment, kosten mij energie, om het te maken, maar ik krijg er meer voor terug. Daarbij merk ik dat mijn energie stijgt. Dit merk ik eigenlijk altijd, wanneer ik deze hobby uitvoer. De energie van onze flow, een energie van lichaam en geest, neemt het totaal, de energie van ons wezen, mee. Ik heb bijzonder veel plezier in pannenkoeken bakken. Daarom is de energie die ik eraan meegeef, gevend, en komt de energie als reflectie ook gevend terug. Vandaag en gisteren, zoals in mijn vorige blog geschreven (Energieke pannenkoeken), heb ik van mezelf minder energie. Door het pannenkoeken bakken, dat ik vandaag en gisteren deed (en elke dag) nam mijn energie toe. Het eten van de pannenkoeken gaf me energie, maar het bakken op zichzelf, gaf me ook al veel energie.

Ze zeggen wel vaker 'Daar haal je veel energie uit'. En zo werkt het ook. Hetzelfde merk ik met deze blogs schrijven. Het is een activiteit waar ik energie aan geef (kost wat energie), maar ik krijg er altijd meer voor terug, er komt meer energie uit. Lichaam en geest komen bij elkaar in het hart. Je meest intieme gevoelens, bijvoorbeeld liefde voor je medemens, komen uit het hart. Dat werd bedoeld in teksten uit oude tijden zoals "stromen van levend water zullen uit zijn binnenste vloeien" (Boek Johannes, hoofdstuk 7, vers 38) en "mijn bede weerkeert in mijn boezem" (Boek De Psalmen, hoofdstuk 35, vers 13). Vaak zijn inspanningen van energie uitputtend, vermoeiend voor mensen. Dit terwijl elke activiteit eigenlijk energie zou moeten opleveren. Je merkt dit als je hard hebt gewerkt, bijvoorbeeld in de tuin, of misschien ben je uren bezig geweest met een schilderij, waarbij de tijd voorbij vloog, dat je voldaan en tevreden deze activiteit afrondt, en dat je je er fris en fit door voelt (je hebt er energie van ontvangen). De uitputtende vermoeiende energie, is gegeven energie, waar niets voor terug komt. Zo kun je eraan denken dat je de tuin gaat doen, en dit uitgebreide denken over hoe je het gaat doen, hoe je alles uitpuzzelt, kost je energie. Maar omdat je de bijzaken vergroot (in plaats van hoofddoel bovenaan te plaatsen, namelijk de tuin), kost het veel energie, de bijzaken leiden je af, en slokken je op, werkt het vermoeiend en uitputtend. Zo maakte ik vroeger tekeningen, ik had potlood in de hand (of verfkwast) en maakte een tekening, maar na drie tekeningen was ik volledig uitgeput. Het komt omdat ik een talent heb om veel details in tekeningen mooi te maken, en miste ik deze details vaak bij - in het geval van mijn schooltijd - de klasgenoten, die heel simpel tekenden. Daardoor ging ik extra gemotiveerd dingen tekenen die ik vaak bij anderen miste, en slokte de activiteit mijn energie op. Ik werd er letterlijk moe van, ja héél moe. Ik kon ook niet meer goed tekenen na drie tekeningen. Fut was eruit, en alles dat ik tekende werd slordig, een chaos.

Ik begrijp nu pas dat alle mensen dit (op hun manier) doen. Daarom hebben we zoveel stress omtrent werk, mensen met burn-out etcetera. Als ik ontspannen gebleven was, en vanuit mijn hart tekende (de ingeving komt vanzelf, je hoeft er geen bovenmatige inspanning voor te doen), dan kwamen al die details in overvloed terug. Wat ik deed, is al die details, voor zover ik daar wat energie voor had, en ideeën over had, allemaal opmaken, uitputten, zodat mijn energie opraakte. Ik deed dit met mijn hoofd. En elke keer als je verder gaat hiermee (vanuit het hoofd denken), wordt je moeer. Als ik koest zou blijven, en mijn hart (daar krijg je heel natuurlijk als vanzelf de ingevingen van) gevolgd had, dan zou de energie weer terugkomen, en groeit de energie, je haalt er energie uit. Zo geef je, en geeft 'de natuur' je weer terug. Daarom zie je dat kinderen, na elke activiteit, vaak rechtop springen en rennend zich verplaatsen. Zij krijgen energie van alles wat zij doen. Dit is iets waar wij volwassenen nog wat van kunnen leren. De lichaamstaal van een kind is heel duidelijk. En eigenlijk die van volwassenen ook. Zien we er allemaal zo fit uit tijdens ons werk?

Het mooiste zou zijn, en dat is iets dat ik ook wil, is werk krijgen waar je zelf helemaal je ei in kwijt kunt, waar je genoeg ingeving van krijgt, en waar je energie uit haalt. Doen wat bij je hart past. Dit is al eeuwen iets dat mensen nodig hebben, en waar alle Heilige Boeken over schrijven. Sommigen kunnen Heilige Boeken naast zich neerleggen, omdat ze zich niet met de religie bezig houden (hun goed recht, niet-religieus zo ben ik ook), maar vanuit een andere optiek, kun je het ook zo bekijken: Die boeken werden in elk geval geschreven door mensen die verstand hebben van gezondheid. Je hoeft ze niet te vereren als goden, maar ik ga er van uit, en heb dat zelf ook gemerkt, door bijvoorbeeld kennis uit India toe te passen, zo deed mijn familie dat ook (geneesoplossing toegepast van Nambudripad uit India), dat er veel mensen zijn met verstand van gezondheid, en waar in Heilige en Niet-Heilige Boeken over geschreven word, en zeker in de bekende boeken. Verstandig vind ik 'gebruiken wat je nodig hebt', 'meenemen wat je gebruiken kunt'. Wat niet voor jou is, overslaan of niets mee doen.

Ik verheug mij erop om op genoemde manier werkzaam te zijn, dingen te doen vanuit mijn hart, en er de nodige energie in kunnen delen, zodat ik er energie aan meegeef, en alles qua energie ook ruim terug komt, je haalt er energie uit.

Wat dit werk wordt, weet ik niet, maar het is heel fijn om te begrijpen op welke manier werk fijn blijft, energiegevend, en wanneer opslokkend, energie uitputtend.

Je ziet het duidelijk aan mensen, of ze vanuit hun hart te werk gaan, of ze er dus energie uit putten uit wat ze doen, of dat ze vanuit hun belastende hoofd te werk gaan, waardoor ze er moe van worden. Die twee energieën zijn soms duidelijk te zien, net zoals de lichaamstaal waar dit artikel over begon. Op dit moment praat er een man volledig energiek op televisie, om problemen en oplossingen te bespreken omtrent pensioenfondsen. Hij is bijna niet te stoppen, en zegt ook "Dit licht ik nog even toe, en daarna stop ik" - wetend dat hij ruim of haast te lang, aan het woord is, vol enthousiasme en energie. Hoe langer hij praat, hoe meer energie hij krijgt. Sommigen spreken uit hun hart op rustige beheerste toon. Passie in de stem hoeft niet altijd te betekenen dat je snel of hard gaat praten. De soepelheid (zoals enthousiaste energie) toont vaak wanneer mensen uit hun hart spreken of bewegen.

Ik schrijf dit op, omdat ik er zelf van kan leren. Het betekent dat je beter functioneert als je energie stroomt, door goed aan je activiteit te geven, zodat de energie weer (dubbel en dwars) terugkomt - je haalt er energie uit. Ik ben van tijd tot tijd ook nog misselijk, ook vandaag nog, en dat heeft te maken met de medicatie, waarvan de dosis te hoog ligt. Ik moet naar een lagere dosis gaan, en bespreek dit met de begeleiding. Door goed actief met dit blog bezig te zijn, merk ik dat de misselijkheid ook wat wegstroomt. Eigenlijk is misselijkheid ook een blokkade in energie, dat het ergens niet goed stroomt. Door bezig te gaan, laat je de energie weer stromen. Je knapt er zo van op. In plaats van schrijven, kun je ook je hobby uitvoeren, als dat een andere hobby is, zoals naast het schrijven, mijn andere activiteit (tijdens het schrijven van dit artikel) pannenkoeken bakken is. Van zulke dingen krijg ik flink energie. Je stopt er energie in, en je krijgt er weer (meer) energie voor terug. Je leert hiervan een levensprincipe van 'geven-en-teruggeven', als een gesloten circel. Heen en terug. Het bouwt alles op waar je mee bezig bent. Dankbaarheid is een belangrijk principe dat hierin geldt. Door dankbaar te zijn, geef je je energie aan het onderwerp, de bezigheid. Het hart, waar dit stukje liefde uit komt (als het een oprechte ingeving is), geeft deze energie, en deze hartenergie ontvang je ook weer terug, wat we ervaren als we zeggen 'Ik zit goed in mijn vel', of 'Ik zit goed in mijn energie'.

Dat is, net als fysieke beweging, de beweging, onze flow. Dit houdt het leven vlot, soepel, en gezond. Gezond voor lichaam en geest. Ik ben aan het eind van dit artikel gekomen. Ik heb er goed energie van gekregen, en ik zit ook 'goed in de flow'. Mijn misselijkheid is getransformeerd naar aangenaam gevoel, met lekkere pannenkoek in mijn maag. Al schrijvend genezen - het kan! Ik ben dan ook dankbaar dat ik dit middel heb, en vaak de ingeving heb om wat te schrijven. Dankzij die ingeving kan ik mijn energie kwijt, en steek ik er ook nog wat van op. In een ander artikel, noemde ik deze energie-activiteit 'het momentum', meer informatie in dat artikel.

Als je echt even niet van de misselijkheid afkomt, of als het weer even terugkomt, zet dan eens een kraan aan, en laat die even stromen. Je zult zien dat het helpt, de misselijkheid stroomt weg. Iets waar ik zojuist achter kwam. Een stromende kraan verkwikt.