"Stromen van levend water vloeien uit zijn binnenste", zegt de inspirerende tekst van Boek Johannes, hoofdstuk 7, vers 38. Je zou deze tekst zo één op één op een musicerend muziektalent kunnen toepassen, al is deze tekst veel breder toepasbaar. Vooral met wat toegevoegd enthousiasme erbij, wil het gauw lukken: Dat mensen vanuit hun hart een hele vertolking geven, of het nou in muziek is, of in spreken, of het uitvoeren van een hobby. Een plotseling storend geluid, zoals een afgaande telefoon, kan de hele verbinding verbreken. Plots ben je eruit (uit de concentratie, de 'flow').
Op onderstaande video hoor je vanaf 2 minuut 50 een luid achtergrondgeluid, wat waarschijnlijk een trein is. Je merkt heel subtiel, want deze muzikant heeft een talent de verbinding met de muziek goed vast te houden, dat het achtergrondgeluid de verbinding afvlakt, te horen aan het geluid van de stem, waar het leven heel kort even wat van afneemt. Als het geluid weg is, neemt het leven in de muziek weer wat toe. Veel geluiden in onze maatschappij leggen de verbinding wat dood, zodat de stromen uit het hart (het enthousiasme, de spontaniteit) tijdelijk wordt geblokkeerd.
Zo was ik een keer bezig met zo'n vertolking (met een enthousiaste verbinding) in een kamer, waar ik sprak met andere mensen. Op het toppunt van enthousiast vertolken kwam iemand met een hele accute parate houding binnenstappen en drukte zich kort en krachtig uit "O! Ben je weer aan het lesgeven!", en in 1 seconde was de hele verbinding, met het enthousiasme en hoe we vreugde deelden, weg, compleet verdwenen. Er viel een doodse stilte in de ruimte. Het contrast kon niet groter. Na een korte stilte zei iemand anders medelijdend glimlachend "ò maar dat is ook interessant. En leuk om over te praten!" - om mijn verbinding weer wat 'aan te koppelen'.
De eerste persoon kwam van buiten de kamer en nam een andere energie mee dan in de ruimte heerste, en legde de aandacht even anders (hij dreef er wat leuk de spot mee), vandaar de plotselinge verandering. Eigenlijk verandert het hart er niet van. Die is elk moment paraat om weer verder te gaan. De verenigbaarheid met de buitenwereld wordt even tijdelijk onderbroken. De binnenwereld (van waaruit het enthousiasme wil stromen) en de buitenwereld zijn soms even niet te verenigen. Dat is de natuurlijke gang van zaken, en overkomt ons allemaal. Even later pak je het enthousiasme, of in elk geval de verbinding, weer op.
Het is dat wat ons, en onze vertolking, kracht geeft, en wat ook onze kwetsbaarheid is. Te vaak worden we afgeleid, nu sprekend over allerlei soorten afleidingen in brede zin en op allerlei gebied, bijv. in ons werk, in onze activiteiten en 'verplichtingen'. Soms lijkt het alsof we allerlei taken tegelijk moeten doen of afkrijgen, en neemt de stress toe. Er komt in korte tijd te veel op ons af. De wereld zou een stuk rustiger en beheerster mogen, volgens vele mensen. Want behalve dat het kracht en kwetsbaarheid is, de verbinding, is het ook onze stabiliteit. Het is dezelfde stabiliteit die je in muziek aantreft. Wat de maat aanhoudt, wat het gevoel vasthoudt, wat het leven in de toon en de stemmen en instrumenten houdt. En die verbinding op allerlei gebied wordt door een veelheid aan factoren afgeleid.
Op de verbinding vaart de maatschappij (alle arbeid, samenwerking, communicatie, begint bij inleving, inbeelding, ideeën, en daaruit worden dingen ontworpen, gecreërd, maar het begint bij een idee, een drijfveer, het gestimuleerd zijn). Op de ontkoppeling breekt het af. Hoe korter de ontkoppeling duurt, hoe beter, zodat het weer aangekoppeld kan worden, en onze drijfveren, samenwerkingen en creaties weer door kunnen gaan. En 'de flow' weer stroomt.
In de muziek is dit heel sprekend. De centrale kracht erachter, wat het zijn kracht maakt, maar ook zijn kwetsbaarheid. In het algemene leven is het het verschil tussen bijdragende kracht en afleidende zaken. Een mooi beeld hoe dit in het dagelijkse leven terug te zien is, vind je in het artikel 'Bijdragen of afleiden'.
Ik oefen dagelijks de verbinding tussen hoofd en hart. Dit om zoveel mogelijk in het hart te blijven leven, in de verbinding ermee. Het hoofd krijgt dan steeds de impuls van het hart, om het leven fijn, gelukkig en vol drijfveer te houden. Het hoofd heeft bij velen al genoeg 'aan het hoofd', en orde in bijdragen of afleiden kan daarbij helpen, door terug te gaan naar de verbinding met het hart.
Het is een kenmerkende kracht van het dagelijkse leven, wat ik bijvoorbeeld weer leer van de muziek. Een mooi doel om het dagelijkse leven weer vorm te geven als de harmonie van mooi klinkende muziek!
Reactie plaatsen
Reacties