Het blijkt een geneeskrachtig foefje. Een betere conditie bewerkstelligen door kleine klusjes aan te pakken. Grote kon ik niet aan. Ik ben aan het herstellen van een fysieke zwakheid, door medicatie ben ik verzwakt, en door wat er zoal rondgaat aan griep, ben ik een tikkeltje zwakker. Wat krampachtig probeerde ik vlak voordat het tijd was om naar therapie (muziek) te gaan, wat te spelen op mijn piano. Het voelde niet goed. Ik ging er ontspannen bij zitten, en nu kon het wel (piano spelen lukte). Ik was er klaar voor. Eenmaal op therapie aangekomen, was er niets. Er wordt verbouwd en verhuisd, en er was blijkbaar niets aan activiteit te vinden.
Eenmaal thuis gekomen belandde ik in een klusje aan de douchekraan. De douchekraan die wij altijd gebruiken, werkt goed, maar die kraan in de naastgelegen ruimte, boven een bad, die zakt altijd naar beneden, de bout is niet stevig genoeg aangedraaid. Ik wilde douchen, bedacht mij (toch maar niet douchen), maar stuitte toen op dit klusje: Daar kan ik wat aan doen! Dus ik naar mijn kamer, zoeken bij de gereedschappen die ik bij mijn fietsspullen heb liggen. Daar vond ik een tang en voor de andere hand (ik moest twee kanten tegelijk bedienen) ook nog een soort tang/sleutel. Voorzien van het juiste gereedschap ging ik naar de douche, en na wat flink krachtig sleutelen, kreeg ik de zwakheid eruit en stond de bout weer op spanning. Als ik hem nu ophing, wat ik deed, dan blijf de douchekop mooi overeind staan. Een fijne oplossing, dit gaf voldoening.
Eenmaal beneden gekomen, trof ik een medewerker aan die het voedsel langs de huizen brengt. Hij kon geen Nederlands, maar wees met zijn vingers de nummers aan (huisnummer) en meer. Ik hielp hem het juiste voedsel te vinden. Er was wel één probleem: 3 stuks stond er op zijn papier, en lag er in de bak. Daar ging iets niet helemaal goed (wij zijn met zijn vieren). Eenmaal geholpen, en toen hij begreep welke bak hij moest hebben, liep hij naar de koelkast en legde het voedsel erin. "Dankjewel" zei hij (die paar Nederlandse woorden kon hij wel spreken). Later weer: "Dankjewel. Fijne avond."
Toen hij weg was, was het ook al gauw tijd om het eten in de oven te leggen. Ik zocht uit wat hij gebracht had, ook de jus merkte ik, moesten we twee dagen mee doen, er was één bak om te verdelen over twee dagen (ook dit liep anders dan normaal), en die 3 stuks in plaats van 4 betekent ook dat we morgen het voedsel op bijzondere manier moeten verdelen. Alles uitgezocht en in de oven gedaan te hebben, verliep dit klusje, hem helpen, en zelf ermee aan de slag gaan, ook prima.
Ook heb ik de toilet die verstopt zat, weer ontstopt. Weer een klusje, waardoor je de boel weer goed achterlaat, klaar voor gebruik, en ook dat geeft weer voldoening.
Ik kwam vandaag van het ene in het andere klusje, wat allemaal goed op elkaar aansloot. Zo zou werk altijd moeten zijn: Dat het een goede uitwerking heeft en je er voldoening van krijgt. Zoveel mensen doen werk, omdat het moet, niet omdat het hun voldoening geeft.
Ik denk dat het belangrijk is, dat werk iets hartelijks is, waar je voldoening uit haalt, en iets waarvan je de waarde of noodzaak ook van in ziet. Niet zo'n dood werk waarvan men niet weet waarom het nodig is of waarvoor het dient. Ik heb één tijdelijke baan gehad na mijn studie, waar ik codes op een kaart moest zetten. Niemand wist wat die codes betekende. Men ging altijd gewoon door met 'domweg' die codes op een kaart zetten, terwijl niemand - zelfs de uitvinder van die codes - wist wat het betekende. Het lijkt me niet gezond. Werk moet geen afstandelijke rol krijgen, waar niemand meer bij betrokken is. Het is mooi als je weet wat je doet, en ervan kunt genieten. Ik deed dit vandaag, en het geeft je een vlotte energie, je zit er goed door in je vel. Als je je gevoelens moet indelen in 'kind' en 'ouder', categorieën gevoelens, dan leiden klusjes ertoe dat de 'ouder' of 'verzorger' in je actief wordt. Andere keren is het 'kind' in je meer actief. Bijvoorbeeld als je met elkaar een spel speelt, of wanneer ik op de fiets zit, wat qua model bijna een motor is (bijzondere fiets).
Belangrijk is om in vrede en in goede gezondheid te leven. Ik denk dat veel ongezonde klusjes, waar ons werk soms uit bestaat, niet bijdraagt aan goede gezondheid (we zien vaak stress op de loer liggen), en hoe gezonder je je activiteiten houdt, hoe beter je je voelt. Na mijn zwakheid van vandaag, merk ik dat het mij ook versterkt, om diverse gezonde klusjes gedaan te hebben. Klein, maar prettig om te doen!
Reactie plaatsen
Reacties