Therapieën waar ik normaal gesproken naartoe ga, vielen om onbekende reden deze week uit, andere veranderden van opzet, wegens misselijkheid, of er was geen therapie wegens de feestdagen. Welke reden ook gold, ik kan het mooi rustig houden deze week. Dat is als herstelweek wel heel fijn. Wat ik ook had, medicatie probleempje met gezondheid, wat griep dat rondging, ik had afgelopen weken en ook deze week veel rust nodig. In het grotere plaatje, dat ik hier al maanden in dit zorgsysteem (GGZ) opgevangen zit, en rustig wil herstellen van mijn verwerking van de erg afwijkende situatie, dat ik mijn hele leven niet gewend ben geweest, namelijk geïsoleerd zitten van huis, het huis wat als thuis voelt, veranderen in de situatie als 'een nieuw thuis' aanmerken en je daar ook bij thuis leren te voelen, dat is een volkomen logische ontwikkeling. Daarvoor is rust altijd goed.
Het is volkomen logisch dat griep, en medicatie-problemen extra lang duren, en dat ook het herstel daarvan extra lang duurt.
Waarschijnlijk, als ik geen medicatie had, dan had ik geen enkel probleem gemerkt. Dit is het dubbele van 'probleem'-situaties. Enerzijds zijn ze vervelend, en anderzijds hebben ze een goede functie. Maar ze moeten wel opgelost worden, en je wenst ook dat als ze langskomen, dat ze niet blijven hechten, over gaan en niet voortwoekeren.
Een keer je handen niet goed wassen (en daardoor bacteriën binnenkrijgen), de kleine 'fouten', zoals een kleine aanslag op je gezondheid, maakt ons immuunsysteem, zowel fysiek als geestelijk, sterk, van jongs af aan. Veel problemen krijgen we zo niet, als we volwassen worden.
Sommigen kleden zich met opzet niet al te perfect en veilig, om zo ook weerstand op te bouwen.
Ik kleed me wel warm en veilig in de winter, zeker omdat ik kilometers lange fietstochten maak, en het weer dan wat meer impact heeft. Toch is er wat voor te zeggen, waarom de ruwheid en hardheid van het leven, ons ook sterker maken. Je wenst er je voordeel mee te doen, zonder dat zulke problemen blijven hangen.
Voor mij geldt dit in deze periode van mijn leven zeker. Het voelt nog niet geheel normaal, maar ik herstel behoorlijk goed. Het zien dat er straks met het nieuwe huis mooie oplossingen liggen, en mijn nieuwe leefsituatie, begin van zelfstandig leven, straks vormgegeven wordt, versterkt mij ook. Ik heb dat met meer dingen; Bewijzen en resultaten zien van het goed verlopen van de dingen in je leven, versterkt me. Het werkt als kalmering en geruststelling, juist tegenover de dingen die nieuw zijn. Nieuw wordt zo 'normaal', en daar moet je lichaam en je geest even aan wennen.
Er is bij mij geen tekort aan dingen om te doen. Ik vermaak me prima. Het is altijd goed om nog meer dingen te willen doen, dan ik kan. De positieve houding geeft goede ingevingen. Van de ene ingeving komt de ander.
Ook heb ik alles nog niet afgemaakt. Zo ben ik al weken bezig met een bepaald muziekprojectje, met mijn pianomuziek gekoppeld aan bewegende landschapsbeelden, en pauzeer ik het projectje steeds voor andere dingen. Het komt vanzelf af. Als de ingeving even anders is, en ik toe ben aan andere dingen, dan volg ik wat er op dat moment op mijn pad komt, en het is geen probleem om meer te willen (bijv. alles tegelijk) dan ik kan.
Ik heb veel 'digitale spullen', dingen om te doen op mijn computer, en van familie ook een hoop fysieke spullen gekregen. Natuurlijk kun je die bult aan mogelijkheden niet allemaal tegelijk benutten. Voor alles een tijd, ik wil meer dan ik kan, en wat ik kan doe ik met fijne wil, en zo geniet ik ook van de dingen die ik doe. Zelfs als sommige dingen nu wat langzamer gaan dan anders. Blij zijn met kunnen doen, ook al zou ik best meer willen.
Reactie plaatsen
Reacties