Misleidende brillen

Het verandert alle dingen mee. Vanuit bijvoorbeeld mijn situatie, ligt bij mensen in deze situatie het nog wel eens voor de hand om de dingen negatief, onwennig, saai of vervelend te zien. Mensen vervelen zich bijvoorbeeld nog wel eens in dit opvangsysteem, de GGZ, terwijl ik me nooit verveel. Het is een andere bril. Het vreemde is dat je dezelfde situatie, als die de één kwalijk, saai of vervelend aanmerkt, je dezelfde anderzijds als een feestje zou kunnen zien. Altijd hulp van begeleiding dichtbij, de zorg en zekerheid van onderdak, de warmte ervan in de woonkamer, de begeleiding van je kwaliteit van leven, de hulp om je steeds een stap verder te laten komen, dat er alle voorzieningen zijn zoals in elk gewoon huis in deze maatschappij, dat je de tijd en rust krijgt om je hier op een ontspannen wijze de tijd door te laten komen, alle gelegenheid om je verder te ontwikkelen, wetend dat iedereen hier tijdelijk zit, en dat terug in de maatschappij bij iedereen het einddoel is. Je kunt het zelfs heel leuk vinden (over een feestje gesproken). De vertrouwde woonplek, de vertrouwde hulp (bijv. met medicatie, en middelen die je herstellen als je last van bijwerkingen hebt), de vertrouwde hulp met boodschappen regelen, menulijsten voor het eten organiseren, het lekkere eten elke avond, de vertrouwde gezichten elke dag, de vertrouwde, en mooie groene omgeving. Je zou alles vanuit een positieve bril als een 'feestje' kunnen zien.

En nu kunnen we vanuit een andere bril naar de situatie kijken, en plots heel iets anders zien - dingen die je niet actief denkt misschien, maar die in onbewuste patronen in ons onderbewuste wel mee kan spelen, als je het in woorden omzet, zoals:

Kale muren zijn kil, voel ik me niet thuis bij, kou vanuit buitendeuren laten mij een niet-thuis-gevoel voelen, mijn kamer is krap, ik wordt wat benauwd om op die kleine stoel te zitten, zo dicht op mijn spullen, te veel mensen die bewegen en in de weer zijn, daar voel ik me ongemakkelijk totaan misselijk door, de kleren zitten te strak, ik heb het gevoel dat ik niet goed kan ademen, vreemde mensen, daar voel ik me niet thuis bij, vanuit hier op de fiets stappen is onveilig, omdat hij kapot kan gaan, zoals laatst gebeurde, en waar strand je, is dat ver van huis(?), de kleren laten me straks nog in de steek, doordat ze kapot gaan, ik heb maar één laptop, waar ik een belangrijk deel van de dag tijd aan besteed, straks gaat hij kapot of loopt vast, zoals hij laatst een paar keer deed, straks eindigt mijn telefoonabonnement, omdat ik de rekening niet kan betalen, en het is onveilig om telefonisch losgekoppeld te zijn van de buitenwereld, vooral onderweg bij pech.

Een aantal van bovenstaande negatieve dingen haalde ik naar boven uit mijn onderbewuste, en ik ben ze allemaal kwijt - die patronen van gevoelens heb ik niet meer. Vanuit een positieve bril, zie ik eerder: De muren omkaderen aangename ruimten, om in je in thuis te voelen, ik heb overvloed aan kleren, en genoeg om te dragen wat lekker zit, ik heb een fiets die weer goed doet na de reparatie van kort geleden, en het fietsen is een groot plezier, ik geniet van moderne westerse kleding die mij niet in de steek laat, maar degelijk is, de laptop gaat lang mee, mogelijk nog jaren, en is een trouw instrument dat goed zijn taak blijft vervullen, ik heb genoeg geld voor mijn abonnementen, zoals telefoon, wat een stukje veiligheid geeft. Met andere woorden, met deze bril ziet alles er weer heel positief uit.