Als je het hoofd bestudeert, kom je erachter dat het in het huidige moment nu leeft: Het hoort, proeft, ruikt, ziet en reageert. Het hoofd is een reactief orgaan.
Je hart daarentegen heeft een groter 'moment' van activiteit - en wel de hele tijdsloop van je jeugd totaan nu, hoe je gevormd bent. Aangezien je leven ook wordt bepaald door toekomstplannen - ook dat vormt zich in je hart (dus verleden, heden en toekomst zijn samen de aanwezige factoren).
Het hoofd is een typische werker, als een draaiend tandwiel. Zo beweeglijk als elke draaiing is, in grappige bewegingen, angstige, bewonderende, benauwde, boze, blije enzovoort, zo tamelijk stabiel van karakter (niet van één op andere moment te veranderen) blijft je hart stilliggend, als een fundering of stutbalk.
Daarom zeggen we wel eens dat niet bij alle bewegingen van het hoofd, bijvoorbeeld in ons grappen en grollen, zwoegen en mopperen (als voorbeelden van bewegingen), het hart er niet altijd bij betrokken is. Soms ontstaat er een splijting tussen hoofdbeweging en de stevige stand van het hart. Eerder bij negatieve dingen dan bij positieve dingen (dit laatste kan ook) spreken we wel eens van de betrokkenheid van het hart dat bijvoorbeeld even mist of dat het passief betrokken is. Het hart heeft zijn bron van beweging op basis van een veel groter bereik of moment - je gebouwde karakter van jeugd, verleden, heden en gerichte perspectieven van de toekomst.
Met je hoofd je zelf zijn
Als je helemaal jezelf bent, zijn hoofd en hart op één lijn.
Je zou je levenshart als een levensader in het landschap kunnen zien: Een stromende rivier. Je hoofd zou je als de gevormde bewegingen daarbinnen kunnen zien.
Behalve de oppervlakkige rimpels in het water, opgejaagd door de wind, de bewegingen bedoelend van het hoofd, blijft de doorstroom van de rivier zelf geleiden als stabiele factor. Dit brengt, net als een hart, weer rust en stabiliteit.
Het hoofd is meer betrokken bij het tijdelijk plaatje. Het hart geeft een totaler beeld.
In je hart, of zoals we zeggen, diep van binnen, heb je best rust opgebouwd, bijvoorbeeld door de jaren heen, van kinds af aan, weet je best, als het er werkelijk op aan komt, hoe om te gaan met de lastiger situaties. Dat zijn de opmerkingen die we maken, en waar we dit mee bedoelen als we zeggen "Ach, het komt wel goed hoor. Ik moet er gewoon even doorheen, dit is nu tijdelijk, maar het trekt wel weer weg." - Je spreekt dan uit ervaring van je hart.
Keuzes maken - over de horizon kijken
Je wilt de gang van zaken niet forceren, maar soms kan iets hinderlijks, wat in je hoofd blijft bruizen, te lang aanwezig blijven, en dient gestopt te worden. Kiezen is eigenlijk, je eigen energie duidelijk becommanderen. Je kunt dit, deze moed opbrengen, doordat je put uit je hart. Dit uiteraard geestelijk bedoeld, want bron maakt symbool: Het hart is niet alleen symbool, je zou het de zetel van de geest kunnen noemen, aangezien alles in de kern van wat je bent, en zoals je gevormd bent van je jeugd af aan, nu, met al je perspectieven gericht op de toekomst inbegrepen, dat bevindt zich allemaal in je hart. Met je keuze pas je je dag vandaag (doen) aan aan je van jongs af aan opgebouwde karakter van je hart (zijn). Zo komt 'zijn' het 'doen' te hulp, en komt je gemoed als het goed is tot bedaren. We zeggen ook wel: Over de horizon kijken. Het ligt er aan hoe oprecht en vanuit je hart je dit doet. Diep graven en diep vanuit je hart te werk gaan is je hulp: Want je Bent het! Het ligt als stuttende steunbalk, onderliggend moed, opgeslagen in je 'zijn' - je moet er alleen nog uit putten. Eenmaal uit geput, kan alles dat je doet daar weer zijn voordeel, vandaag de dag uit genieten.
Neem de innerlijke keuze mee
(Positieve) afleidende uiterlijke prikkels / signalen komen in je hoofd binnen. Bijdragende innerlijke signalen komen in je hart binnen. Van deze twee plekken stroomt per plek (hoofd, hart) de unieke bijbehorende energie ook vandaan. Zoals uit het hart de hartenergie: Zie onderstaande oude tekst, die hiervoor inspirerend is.
Boek Johannes, hoofdstuk 7, vers 38: gelooft, gelijk de schrift zegt, stromen van levend water zullen uit zijn binnenste vloeien.
en mijn bede weerkeert in mijn boezem - Boek De Psalmen, hoofdstuk 35, vers 13.
De innerlijke keus staat bekend als bijdragend.
Meer info hierover in ons artikel 'Bijdragen of afleiden'.
Reactie plaatsen
Reacties