Gevoelens laten zich sturen door afleiding. Dat betekent al dat ze niet vaststaan. Als jij afgeleid bent met je aandacht bij iets anders, dan passen de gevoelens zich aan. Er is dus een controle, een beheerder, van de gevoelens binnen in je. Vanuit je hart stuur je dit. Zo kunnen ongewenste gevoelens doorbroken worden, en gewenste gevoelens blijven doorleven.
Een ander blogartikel van mij heet Gevoel niet vaststaand. Daarin blijkt al dat gevoelens niet vaststaan. Ze zijn zo buigzaam als het weer dat is, dat soms ook omslaat, en zo veranderlijk als je gemoed. Als je stilstaat bij een gevoel zie je dat veranderlijke niet. Dan lijkt het gevoel eeuwig en vaststaand.
Maar als je je laat afleiden, en je aandacht toestaat zich met andere dingen bezig te houden, dan verdwijnt het oude gevoel, en maakt plaats voor het nieuwe.
Zo zat ik al dagen met een gevoel dat mij dwarszat. Het heeft te maken met geloof. Soms is een gevoel zo overweldigend, dat je gelooft dat de boodschap van het gevoel vaststaat (bijv. dat je je niet thuis voelt), en dat het gevoel ook vaststaat. Het gevoel creëert dat geloof, en dat geloof creëert dat gevoel. En zo ontstaat een vicieuze circel. Bij mij werkte dit al dagen zo. Ik had er last van.
Op een bepaald moment kreeg ik dan ook die ingeving, dus 'geloof' - ik merkte dat er geloof in het gevoel actief was, wat doorbroken moest worden. Vervolgens kwam daar de ingeving uit voort 'afleiding' - want 'afleiding' doorbreekt het. 'Afleiding' helpt gevoelens veranderen, doordat de oude gevoelens geen aandacht geschonken worden, en de nieuwe bron van aandacht, en daarmee de bijbehorende gevoelens, geactiveerd wordt.
Ik merkte dat het loslaten van het geloof al wat werkte, maar omdat ik stilstond bij het oude gevoel - dat ik me niet thuis voelde - kwam daar weinig duidelijke verandering in. Toen ik me liet afleiden met mijn aandacht, merkte ik dat het goed werkte. Het loslaten van het geloof, bracht ruimte voor verandering; En de afleiding, door mijn aandacht op andere dingen te brengen, bracht verandering, waardoor ik me eindelijk goed voelde!
Gevoel is een soort compagnon, meer niet. Het is afhankelijk van jou. Vanuit je hart regel jij welke kant je opgaat. Dat is het stuur of roer. Afhankelijk daarvan beweegt het gevoel mee. Jij beweegt niet met het gevoel mee, maar gevoel beweegt met jou mee. Dat zet het geloof andersom, en het perspectief totaal anders.
Het geeft bijzonder perspectief. Als jij weet dat jij in elke situatie zelf de bepaler bent welk gevoel er actief wordt, en hoe je in je vel zit. Eigenlijk een heel fijn idee! Gevoel is niet langer meer iets dat je overweldigt. En dat behoort het ook niet te zijn. Laat het meebewegen. Breng er van binnenuit, vanuit je hart, de controle over uit, zo beheers je het, en blijft het in balans.
Reactie plaatsen
Reacties