Terwijl het drukke mensenleven voortraast, begeeft de dierenwereld zich in een heel ander terrein van aandacht. Als je dieren bestudeert bemerk je dat ze geen tijd hebben om bezorgd te zijn. Ze lopen, scharrelen, foerageren op hun gemak en doorgaans tamelijk zorgeloos. Je ziet het ook in de uitdrukking van de ogen: Een zorgeloosheid die alleen de natuur - zoals wij die kennen, zoals de dieren - dat kent.
Elke dag wandel ik langs een dierenterreintje met wat geiten en kippen. En elke dag bewonder ik de dieren weer voor de rust die ze uitstralen, en de vrede waarin ze leven. Het zijn bij mensen de beslommeringen op ons menselijk niveau die ons zorgen opleveren. Dieren hebben die kopzorgen niet. Toch hebben ze veel sociale banden. Je zou allerlei irritaties en stress op hun dierlijk niveau kunnen bedenken, maar feit is dat ze doorgaans niet in 'kopzorg'-energie leven, maar juist in hartsenergie.
Het is mooi te zien hoe er veel liefde geuit wordt in de hele levenswijze van een dier. Hun hart is daarvoor ontvankelijk en stroomt die hartenergie ook door. Dat is erg mooi om te zien.
Bij vele vragen van mensen aan elkaar, over zorgen die veel tijd of moeite kosten, kunnen mensen misschien best eens naar de dieren kijken - hoe zij het doen. Het hart van een dier (met zijn liefde) is toch niet intelligenter dan dat van een mens? Een menselijk hart kan ook zoveel liefde doen vloeien. Er worden in oude boeken, zoals de bijbel, mooie teksten over geschreven, zoals "Stromen van levende wateren stromen uit uw binnenste", over de liefdevolle energiestromen.
Ik zelf kijk veel naar dieren. Hun rust neem ik graag over. Of beter gezegd: Zoals de dieren het ook niet van mij over nemen, maar uit hun hart putten, zo neem ik van hen dat gedrag over, om het ook uit mijn binnenste te putten. Hoe mooi de wijze les van de dieren wel niet kan zijn!
Reactie plaatsen
Reacties